slajd1.pngslajd2.pngslajd3.png

Poświęcenie i konsekracja

Budowę kościoła skończono w 1910 r. i wyznaczono dzień jego poświęcenia na 28.08.1910 r., w odpust św. Bartłomieja Apostoła. Ks. Kardynał Jerzy Kopp ze względu na podeszły wiek nie przybył do Grodźca, nie mogła więc odbyć się w pełni konsekracja nowego kościoła. Na polecenie wrocławskiego metropolity kościół poświęcił ks. Jerzy Kołek. „Na poświęcenie przybyła wielka liczba uczestników z okolicy i liczne procesje. - odnotowała kronika parafialna - Na tym dniu była prześliczna pogoda, kazanie wygłosił ks. Franciszek Kałuża z Cieszyna, a sumę odprawił ks. prałat Jerzy Kołek Generalny Wikariusz z Cieszyna.”

W dalszym ciągu zbierano datki na spłatę kosztów budowy kościoła, co nastąpiło dopiero pod koniec I wojny światowej. Podczas wojny zarekwirowano wszystkie 3 dzwony, które na wieży roztrzaskał oddział austriackiego wojska i wyrzucił przez okno. „Pod uderzeniami młota największy dzwon tak żałośliwie jęczał - opisywał kronikarz - że parafianie z domów swych wychodzili i obfite łzy rozlewali”. W 1922 r. zamówiono trzy nowe dzwony, także w bialskiej odlewni Schwabego, które w Święto Narodzenia NMP poświęcił ks. Proboszcz Łomozik wraz z ks. Józefem Handzlikiem, który przyjechał do Grodźca konno, prowadząc procesję wiernych. (Kolejny raz dzwony zarekwirował hitlerowski okupant podczas II wojny światowej. Nowe zostały odlane staraniem proboszcza ks. Alojzego Bimy w hucie Małapanew - Ozimek i poświęcone 5.10.1958 r.)

Tymczasem stary kościółek popadł całkowicie w ruinę i w 1927 r. przeprowadzono jego rozbiórkę. Zachowane zostało jedynie murowane z kamienia prezbiterium oraz masywne fundamenty.

Konsekracja nowego kościoła odbyła się dopiero po 25 latach od jego powstania. Z tej okazji kościół został odnowiony i ozdobiony przez znanych istebniańskich artystów - Ludwika Konarzewskiego i Jana Wałacha malowidłami o regionalnym i patriotycznym charakterze. Konarzewski stworzył po bokach łuku tęczowego dwa olejne freski: „Poczet świętych polskich”. Lewy z nich przedstawia św. św. Kingę, Kazimierza, Jana Kantego, Melchiora Grodzieckiego i Stanisława na tle Wawelu, zaś po prawej stronie, na tle klasztoru jasnogórskiego, postaci Stanisława Kostki, Bronisławy, Jana z Dukli, Wojciecha i Jadwigi Śląskiej. Jest on także autorem polichromii „Nadanie władzy Piotrowi” i „Jezus wśród dzieci” w prezbiterium oraz „Męczeństwo św. Bartłomieja” na chórze. Jan Wałach z kolei wykonał na ścianach transeptu malowidła: „Objawienie Matki Bożej w Fatimie” i „Świętą Rodzinę”, a także naścienne ornamenty, rozety na sklepieniach i florystyczne, ludowe motywy podkreślające sielski charakter świątyni.

 

Tak odświeżony kościół, za staraniem ówczesnego proboszcza ks. Karola Masnego, nawiedził 24.08.1935 r. biskup katowicki, ks. Stanisław Adamski. Wydarzenie to opisała barwnie „Gwiazdka Cieszyńska”: „…Wspaniały kościół parafialny, zbudowany przed 25 laty staraniem ówczesnego proboszcza ks. radcy Lomozika, gruntownie odnowiony i bogato przystrojony w zieleń i kwiaty, czekał na konsekrację, która miała się dokonać w 25-tą rocznicę jego istnienia. (…) Po południu 24 sierpnia u bramy powitalnej witał J. E. ks. Biskupa Ordynarjusza Adamskiego w imieniu zebranych patron kościoła i naczelnik gminy dr. Habicht serdecznie w dłuższem przemówieniu. W kościele zaś, gdzie melodyjnie popłynęły słowa hymnu „Ecce sacerdos”, przybyłego w otoczeniu duchowieństwa ks. Biskupa powitał nasz ks. proboszcz Masny nadzwyczaj mile. Po wstępnych przygotowawczych modlitwach J. E. ks. Biskup udzielił 305 osobom św. sakramentu bierzmowania. W niedzielę 25 sierpnia, w dzień św. Bartłomieja, patrona parafji, po mszy św. cichej celebrowanej przez J. E. ks. Biskupa rozpoczęły się długie i wspaniałe obrzędy konsekracyjne tak zewnątrz, jak i wewnątrz świątyni. Wśród kilkakrotnych procesyj na zewnątrz i wewnątrz kościoła, połączonych z odmawianiem psalmów, litanij oraz innych przepisanych modlitw, pokropień i namaszczeń olejami św., dokonał J. E. ks. biskup Adamski w asyście kleru poświęcenia kościoła i ołtarza głównego. Na poświęconym co dopiero ołtarzu i ręką ks. Biskupa świeżo zamurowanych relikwiach odprawił uroczysta sumę z wystawieniem Najśw. Sakramentu w asyście duchowieństwa ks. prałat i kanonik Milik, a J. E. ks. Biskup wygłosił wspaniałe kazanie okolicznościowe. Nabożeństwo uświetnił swym występem chór parafialny pod dyrekcją p. naucz. Pilorza przy akompaniamencie skoczowskiej orkiestry, wykonując szereg dobrze dobranych i wyćwiczonych czterogłosowych pieśni mszalnych. Uroczyste „Te Deum” z wdzięcznych serc rzesz wiernych płynące, zakończyły tę tak rzadką i wspaniałą uroczystość. J. E. ks. biskup Adamski w procesjonalnym pochodzie na probostwo zaprowadzony, przemówił jeszcze raz do zgromadzonych wiernych, podnosząc zasługi byłego proboszcza ks. radcy Lomozika około budowy kościoła parafialnego, oraz podkreślając troskliwość o dom boży obecnego proboszcza. Po południu, po odbyciu szeregu konferencyj, J. E. ks. Biskup, żegnany nadzwyczaj serdecznie, opuścił naszą parafję.”